Joe Jennings jest jednym z najbardziej znanych kamerzystów spadochronowych
na świecie. Przez około 20 lat wykonał 5000 skoków z czego ponad 4000 z kamerą.
Joe Jennings jest żonaty, ma dwójkę dzieci, psa, dwie jaszczurki oraz niezwykły
bagaż doświadczeń, którym podzielił się 21 listopada tego roku na Festiwalu
Gór w Łodzi. Opowiadał o projektach realizowanych z jego udziałem okraszając
to wieloma zapierającymi dech w piersiach ujęciami. Dużą część tych materiałów
można było zobaczyć w jego filmie "Good Stuff". Nie mogłem zaprzepaścić
szansy, aby się z nim spotkać i nie zadać mu paru pytań.
Pytanie: Kiedy zrobiłeś swój pierwszy skok?
Odpowiedź: Pierwszy razem skoczyłem z żona ok. 20 lat temu. Skok odbył
się niedaleko San Francisco.
P: Co spowodowało, że zacząłeś skakać?
O: Moja siostra wiele razy mówiła, że pewnego dnia chciałaby skoczyć
ze spadochronem.
P: Czy masz swoją strefę domową?
O: Południowa Kalifornia oraz Arizona.
P: Jakiego sprzętu aktualnie używasz?
O: Czasza główna: Spectre 135, czasza zapasowa: PD Reserve 120, pokrowiec:
Javelin, AAD: Cypres, wysokościomierz akustyczny: ProTrack, strój: własny, kask:
HeadClamp - www.headclamp.com
P: Czy pamiętasz swój pierwszy sprzęt?
O: Przez pierwsze 20 skoków sprzęt wypożyczałem. Potem kupiłem używany
pokrowiec Race z czaszą główną "dragonfly" z jakimś rodzajem okrągłego
zapasu. Skoczyłem na nim ok. 500 razy. Nadal wszystko mam w domu.
P: Co najbardziej lubisz w spadochroniarstwie?
O: Samo spadochroniarstwo jest wspaniałym doświadczeniem.
W czasie gdy skakałem z Robem Harisem filmując jego wyczyny było to dla mnie
najwspanialsze przeżycie. Ostatnio uwielbiam organizować, tworzyć choreografię
i filmować kaskaderów w powietrzu. Czerpię naprawdę dużą przyjemność z kreowania
nowych scen kaskaderskich, a później filmowania ich w taki sposób, aby tworzyły
ekscytujące widowisko.
P: Jeśli mógłbyś zmienić coś w spadochroniarstwie, co to by było?
O: Zabroniłbym prawnikom zakładania spraw w sądzie dotyczących wypadków
spadochronowych. Nie robimy wielu rzeczy z obawy przed sprawą w sądzie. W ten
sposób poprzez ustanawianie bezsensownych przepisów wstrzymuje się rozwój spadochroniarstwa.
P: Co oprócz spadochroniarstwa jest dla Ciebie najważniejsze?
O: Spadochroniarstwo z pewnością pomogło mi ukształtować siebie jako
człowieka i zajmuje wiele miejsca w moim życiu. Bycie w czymś dobrym buduje
pewność siebie. W samym spadochroniarstwie ważne jest dla mnie skakanie jako
kamerzysta. Większość moich podróży, było związane z projektami spadochronowymi,
dzięki temu mam wielu przyjaciół wśród spadochroniarzy.
Był pewien okres, kiedy skakanie było dla mnie najważniejsze, ale czas to zmienił.
Aktualnie moim priorytetem jest spędzanie czasu z rodziną. Naprawdę chcę być
dobrym tatą i mężem.
P: Co jest Twoim największym sukcesem w spadochroniarstwie?
O: Miałem wielkie szczęście, że spotkałem Roba Harisa, który, kiedy skakaliśmy
razem, był najlepszym skysurferem na świecie. Sukcesy oraz doświadczenie, jakie
zdobyłem dzięki niemu były dla mnie największym osiągnięciem.
P: Czy możesz powiedzieć coś o swoich aktualnych projektach?
O: Pracuję z zespołem wspaniałych i utalentowanych spadochroniarzy, by
rozwijać kaskaderstwo spadochronowe i przenosić je na ekrany telewizji i kina
w ekscytujący sposób. Jako kamerzysta spadochronowy filmuję bardzo dużo projektów
dla telewizji i kina. Nasza firma nazywa się Aerial Stunts Service (www.aerialstunts.com)
Teraz pracuję właściwie przez cały czas przy jakimś projekcie. Kiedy podjęta
jest już decyzja o wyglądzie scen kaskaderskich, do mnie należy koordynacja
i sfilmowanie tego, co zostało napisane w scenopisie. Mam nadzieję, że będę
kiedyś mógł uczestniczyć również w procesie planowania filmu, tak abym mógł
zaprezentować swoje pomysły, które mogłyby okazać się nowe i ciekawe na dużym
ekranie. Myślę, że moglibyśmy pokazać wiele możliwości, które nie są znane ludziom,
którzy piszą scenariusze.
P: Twój najbardziej pamiętny skok?
O: Lądowałem na cienkim lodzie na kole arktycznym wraz z Patrykiem de
Goyardon.
P: Jeśli miałbyś możliwość skoczyć z kimkolwiek zechcesz, kto by to
był?
O: Jeśli mógłby być to ktokolwiek, na pewno byłby to Widget.
P: Jakiego aparatu fotograficznego używasz do skoków?
O: Canon Elite z obiektywem 19-35 mm.
P: Jakiej kamery używasz do filmowania?
O: Kiedy skacze używam jednocześnie dwóch kamer. Zmodyfikowanej kamery
na taśmę 35 mm. oraz cyfrowej sony PC-100 lub PC-7. Dzięki kamerom cyfrowym
mogę pokazać reżyserowi to, co nagrałem w powietrzu, od razu po wylądowaniu.
P: Jaką kamerę cyfrową oraz aparat fotograficzny polecałbyś spadochroniarzom?
O: Dzisiaj naprawdę jest na rynku bardzo dużo cyfrowych kamer video.
Jeśli stawiasz pierwsze kroki z podniebnym filmowaniem, używaj jak najmniejszej
kamery. To samo dotyczy się aparatów fotograficznych.
P: Co myślisz o cyfrowych aparatach fotograficznych? Który poleciłbyś
spadochroniarzom?
O: Cyfrowe aparat fotograficzne są naprawdę super. Ale myśle, że analogi
mają nadal przewagę. Ja nadal używam aparatu z filmem 35 mm. oraz średniej wielkości
na potrzeby różnych projektów. Jednak technologia cyfrowa zyskuje na jakości
bardzo szybko i naprawdę wspaniale jest mieć możliwość zaraz po wylądowaniu
oglądać to, co robiło się w powietrzu. W przyszłości zamierzam używać cyfrówki
na moim kasku. Jako spadochroniarz potrzebuje aparatu, który może zrobić parę
klatek na sekundę, gdyż tam na górze rzeczy naprawdę dzieją się bardzo szybko.
Oczywiście przydałby się bezprzewodowy wyzwalacz.
P: Co podobało się Ci i nie podobało w Polsce? Czy była to dla Ciebie
interesująca podróż?
O: Ludzie w Polsce są bardzo przyjacielscy. Zauważyłem to od razu po
wylądowania w Warszawie. Polacy jeżdżą mniejszymi i efektywniej wykorzystującymi
paliwo samochodami. Nie poruszają się 3 tonowymi truck`ami lub SUV`ami, które
zużywają 35-50 litrów paliwa na 100 km. To jest totalne marnotrawstwo, które
powoduje bardzo dużo smogu oraz globalne ocieplenie klimatu. Polskie kobiety
są bardzo eleganckie. Polskie jedzenie jest wyśmienite.
Nie podoba mi się w Polsce to, że rząd za bardzo kontroluje spadochroniarstwo.
Wiem, że osoba, która chce zacząć skakać musi przejść takie same testy medyczne
i psychologiczne jak pilot komercyjny. Każdego roku musi powtarzać je by rząd
ponownie pozwolił jej na skoki. Dla mnie jest to bardzo duże ograniczenie, które
powoduje spowolnienie rozwoju tak pięknej dyscypliny sportowej. Spadochroniarz
tak jak osoba wpinająca się lub alpinista jest odpowiedzialna tylko za siebie.
Nie zabiera ze sobą pasażerów. Ja mam alergię, a mój wzrok nie jest doskonały.
Jeśli posiadłym polskie obywatelstwo nie byłbym zapewne spadochroniarzem. Mogę
się założyć, że w Polsce jest potencjalnie bardzo dużo dobrych skoczków, którzy
z powodu głupich rozporządzeń nie mogą skakać.
P: Czy w przyszłości planujesz przyjechać do Polski ponownie?
O: Na 100% tak. I mam nadzieję niejednokrotnie.
P: Było mi bardzo miło z Tobą rozmawiać.
O: Mi również.
Kliknij na zdjęcie, aby zobaczyć galerię Joe Jenningsa
Autor: Aleksander Domalewski